Alphen aan den Rijn
Den Haag
Leiden
Zoetermeer

Ons assortiment

Nieuwsbrief

Rode paard i

Titel:	Rode paard i
Auteur:	Corti, E.
Bestelnr.:	9789051943894
Uitgever:	Wijnen, Uitgeverij Van
Prijs:	€ 49,50
Beoordeling:		(2 stemmen)
Lees beoordelingen \| Schrijf een beoordeling

Eugenio Corti's roman Il cavallo rosso, Het rode paard, verscheen in 1983, en bleef onopgemerkt – in de media. Echter niet bij de lezers. Dat bewijzen de verkoopcijfers. En de talloze reacties op het internet, van mensen die verklaren dat het het beste boek is dat ze ooit hebben gelezen..........

Het boek vertelt het verhaal van een aantal Italiaanse families uit Noord-Italië. De studerende jongens worden opgeroepen voor de Italiaanse veldtocht in Rusland en maken daar onbeschrijfelijke gruwelen mee.

Corti's roman laat zien hoe gewone mensen in het reine proberen te komen met wat ze zien en meemaken, met de verbijstering, het verdriet, de onmacht en het onrecht. Maar het boek toont ook de kracht van liefde en geloof in de bitterste omstandigheden.

Een roman als een wijds panorama van de twintigste-eeuwse Europese geschiedenis vanuit Italiaans perspectief. In een geheel eigen stijl geschreven, die al honderdduizenden heeft aangesproken. Deze roman van meer dan 1200 bladzijden is verwelkomd als de Oorlog en vrede van de Tweede Wereldoorlog. Tegelijk is het de Meglio Gioventù in boekvorm.

“Eugenio Corti is zonder twijfel de grootste christelijke auteur sinds Tolkien. Dit boek is meer dan een bedwelmend verhaal met onvergetelijke karakters. Dat is het ook. Maar het boek is niet minder dan een kroniek van onze tijd.” (Thomas Fleming, Rockford Institute)

“Een grootse roman en een wonderschoon liefdesverhaal.” (William Quinn)

“Het beste boek dat ik ooit heb gelezen.” (Stefano Ratti)

“Vrienden bleven er bij mij op aandringen het boek te lezen. Toen ik eindelijk begon kon ik niet meer stoppen.” (Damian B.)

klik hier voor de recensie in het ND

Ook in een gebonden uitvoering verkrijgbaar

De website van Corti vindt u HIER (Engels)

Twee leesfragmenten

Corti weet de pen zo te hanteren dat hij zowel afschuwelijke oorlogssituaties, waarin de dood heerst, als situaties waarin sprake is van groot geluk en intense en tere vreugde overtuigend en zeer literair weet weer te geven.

1. Corti beschrijft de slag bij Arnautovo, een stad in Rusland waar duizenden Italiaanse soldaten, ook al omdat ze de orde niet wisten te bewaren, bijeen dromden. Ze lagen de hele dag onder het vuur van de Russen, waardoor honderden Italianen het leven lieten. Corti vertelt van enkele Italianen, onder wie Luca, een man uit Nomana, die het besluit namen tot actie over te gaan. Enkelen wisten door een moeilijke manoeuvre achter de kloof te komen waar de Russen zich ophielden. Ze stelden zich op, en op een afgesproken teken openden zij het vuur.

„Hij zag dat Pedrana en zijn mannen in de sneeuw hurkten, kort daarna hoorde hij het ta-ta van hun mitrailleur: onmiddellijk opende hij op zijn beurt het vuur.

„Nu en in het uur van onze dood”, zei hij toen in gedachten, en bleef dat zeggen, terwijl het wapen schoot, „nu en in het uur van onze dood – nu en in het uur van onze dood – nu en…” Hij zag dat de vijanden onder het onverwachte moordende vuur deinden als gras en door elkaar begonnen te lopen, iemand leek in zijn richting te schieten en op hem concentreerde hij het vuur, en daarna ging hij verder: hij schoot steeds weer over de volle lengte meerdere keren in de kloof, terwijl zijn helper de magazijnen verving: „Nu en in het uur van onze dood – nu en in het uur van onze dood – nu en…”

De vijanden verlieten de kloof, ze kwamen er hardlopend en zigzaggend uit om te ontkomen aan de vreselijke dubbele salvo's van de twee mitrailleurs; Luca richtte tenslotte zijn schoten op de vluchtende menigte boven de sneeuw: in de kloof bleven alleen de getroffenen achter, hiervandaan leken het er niet veel. „Goddank!” Goddank, omdat dit verschrikkelijke spel Luca helemaal niet aanstond, maar het allemaal mensen waren die gespaard moesten worden: de twee gewonden, die onder de struiken achtergelaten waren bovenal, dan de gewonden op de sleeën en de tienduizenden losse manschappen, die wachtten tot de wegen vrijgemaakt zouden worden, en dan was er zijn moeder thuis, en Giustina; hij kon niet anders: „Nu en in het uur van onze dood – nu en…” Het leek nu wel of hij aan het bidden was voor die arme drommels daar in de sneeuw op wie hij vuurde.

In de kloof verscheen de eerste groep Alpenjagers. Op de vluchtende vijanden schoten nu ook, vanuit Arnautovo, de acht geschutstukken van de groep Val Camonica. Luca stopte met vuren, en kort daarna deed ook Pedrana dat. Van hun groep was geen enkele man geraakt.”

-----------------------------------------
-----------------------------------------

2. Corti vertelt over Manno, een neef van Ambrogio, die een meisje dat hem in de kerk was opgevallen beter heeft leren kennen. Samen wandelden ze in een tuin van haar tante bij wie ze logeert. Manno is de koning te rijk als hij naar het nabijbijgelegen huis van Ambrogio en zijn oom en tante (zijn pleegouders) terugkeert.

„Toevallig liep het pad waarover hij wandelde langs een taxusboom, en niet volgens zijn klassieke gedachtenspinsels langs een echte laurier: dezelfde taxusboom die vrijstond in de wind in het noordoostelijk deel van de tuin waarin iedere avond de nachtegaal zong. Die nachtegaal zat er nu ook en keek, omdat ze haar nest op de grond tussen de haagbeuken had, angstig naar de dicht bij haar nest op en neer lopende jongeman. Telkens wanneer Manno zich verwijderde van het voor hem onzichtbare nest, ontspande de nachtegaal zich en maakte op de tak een opgeluchte, vrolijke beweging en voerde zelfs een bravourestukje uit door de veren op haar kop als een haantje omhoog te steken. Na een poosje deed ze haar veren weer omlaag en keek angstig naar de indringer, die –gedachteloos als de slinger van een klok– weer op zijn schreden terugkeerde en haar levende, weerloze, tere schatten opgesloten zag in een klein gat tussen de bladeren, weer naderde.

Totdat de zenuwen van het kleine dier het niet meer uithielden: ze kwam krijsend uit de taxusboom en vloog laag over de dichte haagbeuken heen, Manno van dichtbij zonder oponthoud met alle kracht die ze in zich had al krijsend achtervolgend.

Dit soort manoeuvres was niet nieuw voor de jongeman: dat had hij andere nachtegalen al zien doen bij een onderzoekende kat en als kind was hij meermaals tussenbeide gekomen door de katten met geschreeuw en stenen te verjagen.

„Ik heb 't begrepen”, zei hij dus stilstaand tegen het opgewonden dier. „Je wilt dat ik ophoepel.” Hij draaide zich om en liep naar huis. Na een paar passen stond hij stil en keek om: hij zag de nachtegaal recht op een tak van de haagbeuk zitten en hem zegevierend met opgestoken veren aankijken terwijl de vogel af en toe kwetterde. Hij begon te lachten en riep de vogel in gedachten toe: „Onverantwoordelijk beest. Je hebt geen idee welke poëtische gedachten je onderbroken hebt. Een zanger zoals jij.” Omdat de man stil was blijven staan, begon de vogel weer ongeruste gebaren te maken en te kwetteren. „Basta, ik ga al, ik ga”, zei Manno en liep zonder verder oponthoud naar huis.”

Klantbeoordelingen

Schrijf een beoordeling over dit product


	Klasse Gert-Jan Schaap - 18 november 2011
	Na zo'n 60 blz. was ik volledig in de ban van dit ijzersterke, vuistdikke boek. Corti heeft een unieke stem in de literaire wereld, en ik ben blij dat deze nu ook in ons taalgebied gehoord kan worden. Net als Russische romans bevat 'Het rode paard' een veelheid aan personages, maar gaandeweg went dat en word je meegezogen in een voor ons minder bekende wereld. Zeer de moeite waard.

	Het Rode Paard Koos van Arkel - 9 november 2011
	Het is even doorbijten met zo'n dikke pil, maar dan heb je ook echt wel wat gelezen. Huiveringwekkend. Hoe diep kunnen mensen vallen....