Mintijteer

Geloven in God is moeilijk! Diepgaand en persoonlijk!  Lees meer

 
Mintijteer
Titel: Mintijteer
Auteur: Magnis, Esther Maria
Bestelnr.: 9789051944914
Uitgever: Wijnen, Uitgeverij Van
 
Prijs:€ 16,95
 
Beoordeling: (3 stemmen)
Lees beoordelingen | Schrijf een beoordeling
 
 

“Ik geloof dat wij God missen. En dat doet ons zeer. Niet iedereen.  

Ik zou het nooit iemand willen aanpraten of mij ermee boven atheïsten willen verheffen. Ik weet dat er goede gronden zijn om niet te geloven. Maar vaak denk ik dat de meeste mensen er gewoon verdriet van hebben dat hij er niet is.”

Esther Maria Magnis weet:  

- in God geloven is moeilijk.
- Omdat hij toelaat dat mensen lijden.
- Omdat hij onzichtbaar is. En zwijgt.
- Maar ze weet ook dat ze niet zonder hem kan. 

Een lezer reageerde:Zelden een zo diepgaand, persoonlijk boek gelezen. Esther Maria Magnis vertelt volledig open over haar leven en over haar ontmoeting met God.  

240 fascinerende en verrijkende bladzijden!

“Sinds Nietzsche ken ik niemand die zo indringend laat zien wat een ramp het is om niet in God te geloven.”
- Professor Robert Spaemann 

Klik hier om het interview te lezen dat het RD had met de auteur.  

Klik hier om een essay over dit boek in het ND te lezen.  

Klik hier om een leesfragment te openen.  

Recensie dagblad Trouw 8 juni 2016 

Interview Esther Magnis Trouw 

Esther Maria Magnis (1980), katholiek, studeerde religiewetenschappen en geschiedenis. Ze woont en werkt in Berlijn.

 

Klantbeoordelingen

Schrijf een beoordeling over dit product

 
Een vergeten woord
- 28 mei 2016
  In een van de recensies lees ik: "Intelligente mensen die hun zekerheid in een wat badinerende agnostische levensfilosofie gevonden hebben, of tevreden zijn met een maakbaarheids-evangelie moeten dit boek maar niet lezen, als ze graag daarin willen volharden." De ironie in dit "advies" onderschrijf ik graag: stel je voor dat het boek je wakker schudt! Esther weet in haar debuut prachtig beeldend te schrijven. Zij haalt vele al of niet verborgen worstelingen glashelder, goudeerlijk, herkenbaar, vaak confronterend en altijd kleurrijk voor het voetlicht. Dat een zoekgeraakt woord uit de vroege kindertijd op zeker moment een aangrijpende wending geeft maakt het boek tot een waar kunstwerk. De afbeelding en Nederlandse titel zijn treffend.
 
Rauw, maar magnifiek...
- 8 april 2016
  Een boek als dit verschijnt maar zelden. Toen ik het gelezen had besefte ik dat ik het nog eens zou moeten lezen en nog eens. En tegelijk verzet alles in me daartegen... Wat ik van dit boek vond, laat zich moeilijk beschrijven in een review. Het is eigenlijk ook helemaal geen verhaal waar je je als lezer een mening over vormt, wat je op een afstandje beschouwend tot je neemt. Nee, je kunt dit niet lezen in een luie stoel, benen op tafel, kop thee erbij. Als je aan dit boek begint, neemt het de regie van je over, pakt het je op, sleept je mee, schudt het je stevig door elkaar, blijft het je tot het laatste deel zo woest centrifugeren om je daarna met een grote schop weer terug in je luie stoel te trappen. Weg zelfvoldaan geloof, weg comfortabel evangelie... Maar als je dan daar in je stoel onthutst en verdwaasd zit bij te komen, dan ineens voel je daar de kracht, de troost, de bemoediging die er eigenlijk gedurende het lezen steeds al was. Dan voegt zich daar bewondering bij: wat een puurheid, wat een schoonheid! En dan is daar ook opluchting, en herkenning, en rust. Andere context, andere omstandigheden, maar dezelfde vragen, dezelfde worsteling, dezelfde paradoxale ervaring: God die zo afwezig en tegelijk zo nabij is. Ach... wie niet? Magnis gebruikt ergens de woordcombinatie 'zo ruig en zo teer'. David de Jong sprak in het ND (11 maart 2016) over 'dit ontstellend bemoedigend en bemoedigend ontstellende boek'. En dat allemaal is exact hoe ik het lezen van dit boek heb ervaren: ruig en ontstellend, maar ook o zo teer en bemoedigend...
 
Duizelingwekkend
- 26 maart 2016
  Al lang geleden was dit boek aangekondigd en het verscheen later dan gedacht. Ongetwijfeld omdat de vertaling uit het Duits een ongelooflijke zware opgave moet zijn geweest. Op Goede Vrijdagavond heb ik het boek opgepakt en in één beweging uitgelezen. Het bleek een onvermoede en verbijsterende instap in een achtbaan aan vragen, vergezichten, confrontaties, belevingen en verwarringen. Esther is een kind van een rooms katholieke moeder en een protestantse vader (in Duitsland evangelisch). Op jonge leeftijd wordt haar vader ziek en sterft aan kanker. Voor opgesteld: het boek is een debuut. Maar ze neemt de lezer mee in een duizelingwekkende maalstroom aan gedachten, observaties en vragen, zonder dat dit irritant, betweterig of domweg "teveel" wordt. Haar innerlijke ervaring van gekend door God te zijn, zoals ze als kind ervoer, botst aan alle kanten met de eigengerechtigheid die ze waarneemt in mystiek geloven, sociaal geloven en de lege handen van de moderne theologie en het atheïsme. Allengs ontdekt ze bij zichzelf echter een diepgaande haat tegen God die aanvankelijk uitmond in een besef dat Hij er niet kan zijn. Wanneer dan haar broer ook ziek wordt, dan buitelen alle zingevingsvragen voor je ogen. En op een heel basale wijze dringt bij haar het besef door dat God bestaat en zelfs tot in de dood aan een kruis Zich heeft laten kennen. Overrompelend en verwonderlijk.... Dit boek geeft ik 5 sterren omdat ik nu al weet dat de komende twee weken ik dit boek niet meer uit mijn systeem krijg. Dat ik regelmatig terug ga naar dat boek om een pagina te herlezen, de vragen te doordenken die als sprinkhanen op je vallen. Kerkelijk past ze in geen enkel hokje, maar haar vragen zijn existentieel en doorleefd. Esther is katholiek en getuigt van een authentieke bevindelijkheid die (opnieuw) honger geeft naar gekend te worden door God zelf. Intelligente mensen die hun zekerheid in een wat badinerende agnostische levensfilosofie gevonden hebben, of tevreden zijn met een maakbaarheids-evangelie moeten dit boek maar niet lezen, als ze graag daarin willen volharden.
Vorige