Een tijd om nooit te vergeten

Goed geschreven boek dat zich voornamelijk afspeelt in het naoorlogse Londen. Twee borduursters, vriendinnen, werken aan de koninklijke trouwjapon. Het is een interessante wereld waarin de vriendinnen werken en wonen.Het verhaal speelt zich afwisselend in 2016 en 1947 af. De auteur heeft geschiedenis en creativiteit samengevoegd tot een mooie roman.

Een tijd om nooit te vergeten is de Nederlandse vertaling van het boek The Gown van Jennifer Robson. Centraal in het boek staan de vrouwen achter de schermen van couturier Hartnell in Londen, net na de tweede wereldoorlog. Hartnell ontwierp veel kleding voor de koninklijke Engelse familie en mocht ook de bruidsjapon van prinses Elizabeth ontwerpen en uitvoeren. In de roman maken we kennis met Ann en Miriam, twee borduursters, die samen werken aan het borduurwerk van de bruidsjapon in 1947. Voor hen een hele eer om op deze manier hun talent in te kunnen zetten en zo voor een lichtpuntje te zorgen in de donkere tijd in Engeland na de tweede wereldoorlog, een tijd van schaarste, waarin er mensen waren die hun eigen kledingbonnen opstuurden naar de prinses zodat zij een mooiere bruidsjapon zou kunnen laten maken. Steeds lees je afwisselend over Ann en Miriam en krijg je een inkijkje in hun leven tijdens de oorlog en de jaren daarna. Ondertussen komt ook het verhaal van Heather erbij. Heather's verhaal speelt zich af in 2016 in Toronto. Als zij, na het overlijden van haar oma, een doos erft met daarin een aantal bijzondere borduurwerkjes, gaat zij op zoek naar het verhaal achter deze borduurwerkjes en ontdekt op die manier hoe het leven van haar oma is verlopen na de oorlog. Een tijd om nooit te vergeten is zo'n roman die moeilijk is om weg te leggen, je wilt het liefste doorlezen tot het einde om te ontdekken wat er allemaal gebeurt in het leven van de drie hoofdpersonen, waarbij vooral het verhaal van Ann en Miriam erg boeiend en tegelijk soms schokkend is om te lezen. Wat ook mooi is aan deze roman is dat het de vrouwen (en mannen) achter de schermen van de oogverblindende japonnen van de bovenste laag van de samenleving in de schijnwerpers zet. De eer van deze kleding gaat meestal naar de couturier die het ontwerp maakte, maar daarachter gaat een hele wereld schuil van mensen die hun talent op een verborgen manier inzetten om de hooggeplaatste persoon te laten schitteren. Goed om ook daar eens aandacht aan te besteden, omdat dat ook nu nog steeds de gebruikelijke manier van werken is bij de grote modehuizen. Kortom: ik heb genoten van deze roman en hij smaakt naar meer leesplezier van deze schrijfster.