Op rancuneuze gronden

Onbehagen en populisme in de Lage Landen:

Ruim tien jaar geleden ontdekte Nederland dat onder de bevolking een groot onbehagen leefde. In de voorafgaande tijd van voerspoed had niemand het nog waargenomen.

Toen kwam Pim Fortuyn, die sprak van de 'puinhopen van Paars' en een 'verweesde samenleving'. Hij benoemde het onbehagen en wist veel kiezers aan zich te binden. Sindsdien heeft het onbehagen ons niet meer verlaten en wordt het aan alle kanten onder de loep genomen. In deze bundel gebeurt dat onder de noemer van rancune, een begrip dat in de laatste jaren een comeback heeft gemaakt om het maatschappelijke ongenoegen te duiden. Het blijkt echter nog lastig om vast te stellen of er inderdaad rancuneuze gevoelens onder de bevolking leven.

Onbehagen en rancune vertalen zich onder meer in een groot wantrouwen tegen instituties die onze samenleving dragen, zoals de rechtsstaat en de rechterlijke macht. Daaraan is dit boek in het bijzonder gewijd. Beide instituties zijn in de afgelopen jaren hevig onder vuur komen te liggen. De bijdragen hierover monden uit in een hartstochtelijk pleidooi om vanuit institutionele waarden en basale principes de waarde van deze instituties te verdedigen en terug te vechten tegen 'onredelijke rancune'.