De grote spirituele shift

Brian Mclaren is een nieuw licht aan het theologisch firmament. Hoewel zijn eerste Nederlandse boek een "Nieuw Christendom" me wel heel erg pretentieus overkwam en feitelijk geen enkel nieuw inzicht bevatte, was dat blijkbaar voor hem zelf wel zo. De grote Spirituele shift zou dan een nog grotere verandering moeten inluiden. Voor wie het boek wil lezen: het is een tamelijk karikaturale beschrijving van het orthodoxe christelijke geloof. Het wordt je bij herhaling ingewreven op een wat zelfgenoegzame wijze. Omdat ik best wel na moest denken over wat hij schreef en je ook iemands intentie wil begrijpen, ben ik uiteindelijk op 2 sterren uitgekomen, hoewel 1 ster meer voor de hand ligt. Aandacht voor gerechtigheid bijvoorbeeld is echter op zich zelf goed, vandaar de twijfel.

Brian Maclaren zet het evangelisch christendom neer als een set van waarden die nadrukkelijk aan een revisie (shift) toe zijn. Wetenschappelijk inzichten en volstrekt andere prioriteiten zouden een grote verandering moeten gaan brengen in het christendom. Dat zijn gearriveerde toontje over het christendom weinig animo geeft voor zijn denklijn, beseft hij waarschijnlijk onvoldoende en dat zijn inzichten al heel lang door anderen ook al naar voren zijn gebracht lijkt hij (en zijn volgelingen) niet te beseffen. Dat het christendom meestal zelfs veel schade ondervond van die visie lijkt ook niet in beeld. Het is denk ik zijn beschrijving van het huidige christendom, waar ik me met de beste wil ter wereld niet in herken, waardoor ik het boek enkele keren weg gelegd hebt omdat het de nodige weerzin opriep. Essentiële zaken als wedergeboorte, levensheiliging en het werk en de gaven van de Geest, zijn bij hem niet in beeld, misschien nog wel als narratief, maar niet als noodzakelijk om tot een levende ziel te worden ten opzichte van God. Nu ontmoeten we een teleurgestelde man met een legalistische achtergrond die de werkelijke waarde van het persoonlijke leven met Christus niet begrepen lijkt te hebben. Zijn dwingend beeld van het nieuwe christendom levert daarmee vooral wat tegenwoordig dan "deugmensjes" worden genoemd op. Mensen waarvan "de wereld" het "anders zijn" niet kan begrijpen en zeker niet echt waarderen.

Het is zeer verontrustend dat Maclaren zelfs door bekende christenen wordt aanbevolen. Een trend die al langer zichtbaar is, maar die bij hem wel heel sterk naar voren komt, is dat het evangelisch christendom voor nogal wat mensen met een wettische achtergrond een tussenstap is naar wat uiteindelijk vrijzinnigheid blijkt te zijn.