Recensies

Recensie Mijn ergste vijand ben ik zelf- Joke TanEen klein, fijn boekje met een zwaar onderwerp. De titel vraagt al van je dat je in de spiegel kijkt. Durf je dat aan, durf ik dat aan? In de inleiding worden er al direct prikkelende vragen gesteld. Het leven van Saul is een leidraad door het boekje heen. Kiest hij, kies jij voor de Geest van God en het leven? Of kiest hij, kies jij voor het vlees en het vertier van de brede weg? Wat maakt het uit wat mensen van mij vinden? Als het erop aankomt telt alleen wat God van mij vindt. Ik wil een God pleaser zijn en geen mensen pleaser. God vraagt niet of we kunnen maar, of we willen.Het boekje ademt de aanwezigheid van God uit. Het houdt een spiegel voor waar je zelf staat. Durf je in die spiegel te kijken en je te laten raken door Gods Geest? Wie ben je? Waar sta je voor? Welke verlangens heb je? Ben je God gericht of mensgericht? Het is confronterend en reinigend om met een open hart te lezen en je eigen leven onder de loep te nemen.Ben ik een Saul die de relatie met God mist door zijn eigen afgunst en jaloezie? Of ben ik Christus gericht, kruisig ik mijn vlees en wandel samen met God op de smalle weg?Door het hele boek heen word je uitgedaagd je eigen (geestelijk) leven te spiegelen aan de hand van Gods Woord en de keuzes van Saul. Dat is confronterend. Maar tegelijkertijd klinkt door het boek de boodschap van Genade. Genadetijd tot aan mijn dood. Niet als vrijwaring om naar het vlees te blijven leven maar tot eer van God onder de genade van Jezus Christus.Door het lezen van dit boekje kan je in je eigen leven het verschil maken door voor Gods Waarheid in je leven te kiezen. God vindt het belangrijker dat we meer op Jezus gaan lijken dan dat we een comfortabel leven gaan leiden.Je leest het boekje in een dagdeel uit en ik raad het iedereen aan die durft in de spiegel van zijn eigen hart te kijken om veranderd te worden door de genade van Gods Heilige Geest.

Leuke boek, er komt veel avontuur in dus als je van avontuur houd is het sowieso voor jou.

Recensie 'De witte anjer' van Agnès Laurey-JimminkZo…ik weet even niet wat ik moet zeggen na het lezen van dit boek. Indrukwekkend, aangrijpend en meeslepend. Het heeft me diep geraakt.Het boek heeft een diepe verhaallijn, vanaf het eerste begin word je meegezogen in het verhaal. Door de tal van gebeurtenissen van Margaret en Herman en Robert leef je mee met ieder stap en keuze die er gemaakt wordt. De triestheid van bedrogen zijn, met alle gevolgen van dien, de grote opofferende liefde van Herman. De liefde voor hun zoon Robje die uitgroeit tot een man met een missie en daar ook de gevolgen van moet dragen.Robert zwerft via omwegen en meldt zich dan vrijwillig aan bij het Koninklijk Nederlands Indisch Leger KNILDe verschrikkingen die hij daar meemaakt worden helder verwoord. Ik kromp een aantal keer ineen door de beschreven gruwelen. De kracht, levenslust, doorzettingsvermogen en onvoorstelbare moed van Jim zijn een open bron om je aan te laven.De titel 'De witte anjer' heeft een bijzondere plaats in het boek.Deze roman bevat allerlei componenten als: levensecht, gedragen, liefde, vergeving, geloof en veerkracht. Een eerbetoon aan een hele bijzondere man die zich aan het einde van zijn leven overgeeft aan levend geloof in Jezus Christus.Toen ik aan het boek begon, kon ik het niet meer wegleggen. Ik heb het binnen een dag uitgelezen, zo greep het me aan. Wat ook veel warmte aan het boek brengt is dat Agnès Laurey-Jimmink de auteur, de dochter is van Robert.

Soms dekt de voorkant van een boek niet de inhoud. De wat zoete uitstraling van dit boek doet niet vermoeden dat dit waarschijnlijk één van de beste romans is van dit najaar. Een kerkelijke gemeenschap en het omgaan met tekort en verwarring in een context van loyaliteit. En dat alles in een omgeving waar een jonge vrouw volwassen wordt en de wereld moet leren begrijpen. Heel goed leesbaar en een boek waar je nog lang over na zal denken.

Wat een geweldig boek! Ben begonnen in de herfst en het doet mij nu al zoveel goed, de blaadjes van het verleden zijn daadwerkelijk gevallen. Een echte aanrader om in de herfst te starten als je verleden beslist niet leuk is geweest.

Lees voor u dit boek koopt de ontbrekende disclaimer op https://logos.nl/de-nieuwe-wetenschapsbijbel-recensie/.Bottomline: de auteur(s) suggereren veel te sterk dat "de wetenschap" heeft bewezen dat de 6 daagse schepping onmogelijk is, omdat de "feiten" zouden bewijzen dat de aarde miljarden jaren oud is. Dat is volkomen onterecht, wetenschappelijk onverantwoord, en theologisch minstens zo onverantwoord. Daarmee wordt een niet wetenschappelijk ingewijde lezer op een dwaalspoor gezet.

Zes parels in de hemel is een klein boekje maar met een zware inhoud. In deze autobiografie vertelt schrijfster Nirky Postema haar eigen levensverhaal.In haar jeugd had ze tijdens een zomerkamp haar leven aan Jezus gegeven. Een belangrijke beslissing, want Hij is haar hele leven een grote steun bij alles wat ze meemaakt. Hoewel ze ook eerlijk is over de geloofscrises die ontstaan nadat ze keer op keer haar kindjes verliest. Telkens de hoop, de verwachting, het geloof dat het dit keer goed komt en dan de teleurstelling, het intense verdriet en de onvoorstelbare pijn. Voor mensen die ook het verlies van een kindje hebben meegemaakt, is dat gevoel waarschijnlijk herkenbaar. Hoewel elke situatie uniek is, is verdriet om verlies een universele ervaring.Door alles heen is haar sterke geloof een voorbeeld voor anderen. In de diepe dalen is Jezus haar houvast. Ook de steun van haar man en het gebed van haar omgeving is onmisbaar geweest.Nirky heeft er niet voor gekozen om haar herinneringen en gevoelens vast te leggen in dagboekfragmenten, maar in een goed leesbaar, chronologisch verhaal.Zes parels in de hemel is een authentiek verhaal vol onpeilbaar verdriet, maar ook vol hoop en geloof in donkere tijden.Uitgebreidere recensie op mijn boekenblog https://hemelseboeken.wordpress.com/2023/11/30/zes-parels-in-de-hemel-door-nirky-postema/

Recensie 'De 100 mooiste bijbelverzen' van Leo Heuvelman Wat heb ik lang uitgekeken naar de komst van dit boek. De boeken en gedichten van Leo Heuvelman raken me iedere keer weer. Zo ook het boek 'De 100 mooiste bijbelverzen'. Het was mijn bedoeling om het boek achter elkaar uit te lezen en dat is zeker een optie als je dat zou willen. Echter ik kwam er al snel achter dat ik liever een tekst per dag las. Er wordt met zoveel diepte geschreven door Leo dat ik het goed tot mij door wil laten dringen. Dat ik op het geschrevene wil 'kauwen' en in wil laten dalen. Dat het mijn hart raakt en me daardoorheen inspireert, aanspreekt en veranderd. Dat de liefde van en tot God en Jezus Christus groeit en verdiept. Al deze elementen bevat dit boek. Het brengt mij dichter naar God en hernieuwd keer op keer mijn toewijding. De wijze waarop Leo schrijft is laagdrempelig met pakkende voorbeelden uit het dagelijkse leven. Hij weet keer op keer op een kunstige manier de link naar de bijbelverzen te leggen. Hierdoor wil je door blijven lezen, meerdere verzen op een dag of een per keer. Een zeer mooi boek ter geloofsopbouw of om cadeau te doen waar de glorie van God en de liefde van Jezus Christus voor ons mensen centraal staat.