Triniteit, antropologie en ecclesiologie

Een kritisch onderzoek naar implicaties van de godsleer voor de positie van mannen en vrouwen in de kerk Sinds de twintigste eeuw is er voor twee onderwerpen in de theologie opvallend veel aandacht. Het eerste is: de volle breedte van de oecumene plaatst de triniteitsleer in het middelpunt. Het tweede: er is mondiaal een hevig debat over de positie van mannen en vrouwen in de kerk.

Volgens Almatine Leene zijn beide onderwerpen nauw met elkaar verbonden. In Triniteit, antropologie en ecclesiologie onderzoekt ze de invloed van de godsleer op het debat over mannen en vrouwen in de kerk. Als sleutel gebruikt zij het beeld van God als imago Dei en imago Trinitatis.

Centraal staat de vraag: welke implicaties heeft een relationeel verstaan van de triniteit voor de antropologische en ecclesiologische aspecten van het debat over mannen en vrouwen in de kerk?

Vervolgens gaat zij in op de invloed van de godsleer op het verstaan van de imago Dei , uitgewerkt naar mannelijkheid en vrouwelijkheid. In contrast daarmee beschrijft zij welke invloed de triniteitsleer op het verstaan van de imago Trinitatis heeft en de implicaties hiervan voor het verstaan van mannelijkheid en vrouwelijkheid.

Tenslotte laat de auteur zien wat de invloed van de godsleer op de ecclesiologie en de ambtsleer is. Haar conclusie luidt: als de imago Trinitatis als uitgangspunt wordt gekozen, is het zeer wenselijk dat mannen en vrouwen samen in de ambten dienen.