Recensies

Goed geschreven boek dat zich voornamelijk afspeelt in het naoorlogse Londen. Twee borduursters, vriendinnen, werken aan de koninklijke trouwjapon. Het is een interessante wereld waarin de vriendinnen werken en wonen.Het verhaal speelt zich afwisselend in 2016 en 1947 af. De auteur heeft geschiedenis en creativiteit samengevoegd tot een mooie roman.

Genadetijd is een mooi boekje. Vanwege de inhoud en vanwege de opmaak. Het boekje heeft een mooie thematische inhoud; elke week is er een thema dat inspireert tot bezinning. Thema's zijn onder andere: stil worden, inkeren, ontvangen en opnieuw beginnen. Het boekje heeft een vriendelijke uitstraling en de teksten zijn goed te gebruiken om te lezen na het avondeten.

Hai Ineke, in de nieuwsbrief van onze boekhandel zag ik je boek voorbijkomen... ik twijfelde geen moment heb hem direct besteld! Nu ben ik halverwege, liefst zou ik hem in e´e´n keer uitlezen, maar er komt zoveel naar boven dat ik er beter de tijd voor kan nemen om het te laten landen. Wat oprecht geschreven! In zoveel dingen zo ontzettend herkenbaar! Wij moesten ons kindje terug geven aan de Vader na 38 weken zwangerschap. Nu ruim 13 jaar geleden. Nadien heb ik geprobeerd op te schrijven wat er gebeurd is, wat ik voelde omdat ik dacht dat het voor andere mensen dan misschien beter te begrijpen kon zijn. Maar ik ben geen schrijver ?? en wat is het moeilijk om zo oprecht/kwetsbaar te zijn. Ik wil je laten weten dat ik (ook al heb ik je boek nog niet uit) ontzettend blij ben dat je dit boek hebt geschreven en ik hoop dat veel mensen er ook wat aan mogen hebben! Lieve groet,

Een tijd om nooit te vergeten is de Nederlandse vertaling van het boek The Gown van Jennifer Robson. Centraal in het boek staan de vrouwen achter de schermen van couturier Hartnell in Londen, net na de tweede wereldoorlog. Hartnell ontwierp veel kleding voor de koninklijke Engelse familie en mocht ook de bruidsjapon van prinses Elizabeth ontwerpen en uitvoeren. In de roman maken we kennis met Ann en Miriam, twee borduursters, die samen werken aan het borduurwerk van de bruidsjapon in 1947. Voor hen een hele eer om op deze manier hun talent in te kunnen zetten en zo voor een lichtpuntje te zorgen in de donkere tijd in Engeland na de tweede wereldoorlog, een tijd van schaarste, waarin er mensen waren die hun eigen kledingbonnen opstuurden naar de prinses zodat zij een mooiere bruidsjapon zou kunnen laten maken. Steeds lees je afwisselend over Ann en Miriam en krijg je een inkijkje in hun leven tijdens de oorlog en de jaren daarna. Ondertussen komt ook het verhaal van Heather erbij. Heather's verhaal speelt zich af in 2016 in Toronto. Als zij, na het overlijden van haar oma, een doos erft met daarin een aantal bijzondere borduurwerkjes, gaat zij op zoek naar het verhaal achter deze borduurwerkjes en ontdekt op die manier hoe het leven van haar oma is verlopen na de oorlog. Een tijd om nooit te vergeten is zo'n roman die moeilijk is om weg te leggen, je wilt het liefste doorlezen tot het einde om te ontdekken wat er allemaal gebeurt in het leven van de drie hoofdpersonen, waarbij vooral het verhaal van Ann en Miriam erg boeiend en tegelijk soms schokkend is om te lezen. Wat ook mooi is aan deze roman is dat het de vrouwen (en mannen) achter de schermen van de oogverblindende japonnen van de bovenste laag van de samenleving in de schijnwerpers zet. De eer van deze kleding gaat meestal naar de couturier die het ontwerp maakte, maar daarachter gaat een hele wereld schuil van mensen die hun talent op een verborgen manier inzetten om de hooggeplaatste persoon te laten schitteren. Goed om ook daar eens aandacht aan te besteden, omdat dat ook nu nog steeds de gebruikelijke manier van werken is bij de grote modehuizen. Kortom: ik heb genoten van deze roman en hij smaakt naar meer leesplezier van deze schrijfster.

Niet zo heel vaak heb ik een boek in handen gehad als “De Jongen, de Mol, de Vos en het Paard”.. Met donkerblauw linnen is de rug van het boek gebonden. Dat doet een beetje Engels aan en geeft al een“Winnie de Pooh” ervaring of een Olivier Bommel beleving. De vertaling is van de hand van Arthur Japin, die de teksten goed heeft vertaald! Een boek met veel wijsheid. Al met al is het is een prentenboek over vriendschap, liefde en troost. Het boek is voor mij een soort “hebbeding” geworden en zou niet zomaar weten wat beter kon. De wereld is een stukje fraaier geworden door dit boek in deze corona-tijd.