Recensies

Brian Mclaren is een nieuw licht aan het theologisch firmament. Hoewel zijn eerste Nederlandse boek een "Nieuw Christendom" me wel heel erg pretentieus overkwam en feitelijk geen enkel nieuw inzicht bevatte, was dat blijkbaar voor hem zelf wel zo. De grote Spirituele shift zou dan een nog grotere verandering moeten inluiden. Voor wie het boek wil lezen: het is een tamelijk karikaturale beschrijving van het orthodoxe christelijke geloof. Het wordt je bij herhaling ingewreven op een wat zelfgenoegzame wijze. Omdat ik best wel na moest denken over wat hij schreef en je ook iemands intentie wil begrijpen, ben ik uiteindelijk op 2 sterren uitgekomen, hoewel 1 ster meer voor de hand ligt. Aandacht voor gerechtigheid bijvoorbeeld is echter op zich zelf goed, vandaar de twijfel.

Brian Maclaren zet het evangelisch christendom neer als een set van waarden die nadrukkelijk aan een revisie (shift) toe zijn. Wetenschappelijk inzichten en volstrekt andere prioriteiten zouden een grote verandering moeten gaan brengen in het christendom. Dat zijn gearriveerde toontje over het christendom weinig animo geeft voor zijn denklijn, beseft hij waarschijnlijk onvoldoende en dat zijn inzichten al heel lang door anderen ook al naar voren zijn gebracht lijkt hij (en zijn volgelingen) niet te beseffen. Dat het christendom meestal zelfs veel schade ondervond van die visie lijkt ook niet in beeld. Het is denk ik zijn beschrijving van het huidige christendom, waar ik me met de beste wil ter wereld niet in herken, waardoor ik het boek enkele keren weg gelegd hebt omdat het de nodige weerzin opriep. Essentiële zaken als wedergeboorte, levensheiliging en het werk en de gaven van de Geest, zijn bij hem niet in beeld, misschien nog wel als narratief, maar niet als noodzakelijk om tot een levende ziel te worden ten opzichte van God. Nu ontmoeten we een teleurgestelde man met een legalistische achtergrond die de werkelijke waarde van het persoonlijke leven met Christus niet begrepen lijkt te hebben. Zijn dwingend beeld van het nieuwe christendom levert daarmee vooral wat tegenwoordig dan "deugmensjes" worden genoemd op. Mensen waarvan "de wereld" het "anders zijn" niet kan begrijpen en zeker niet echt waarderen.

Het is zeer verontrustend dat Maclaren zelfs door bekende christenen wordt aanbevolen. Een trend die al langer zichtbaar is, maar die bij hem wel heel sterk naar voren komt, is dat het evangelisch christendom voor nogal wat mensen met een wettische achtergrond een tussenstap is naar wat uiteindelijk vrijzinnigheid blijkt te zijn.

Al langere tijd zat ik te wachten op de nieuwe Parshall. Zijn vijfdelige serie over waarheid en recht had ik gelezen en toen werd het langere tijd stil. Maar hij is terug en best verrassend. In het boek lezen we over een paar jongeren die volwassen worden, hun leven meer of minder succesvol zien worden. Een occulte ervaring heeft grote gevolgen voor twee van deze jonge mannen. De gevolgen voor beiden zijn groot! De Bezetene is een opmerkelijk boek, omdat het de vergelijking met de oudere boeken van Frank Peretti moeiteloos aan kan en Graig Parshall gegroeid is in zijn schrijfstijl. Deze jurist is een stuk sterker geworden als auteur. Hoewel hij wel wat plotwendingen nodig heeft, die een enkele keer uit de lucht komen vallen, kost het geen enkele moeite om het boek in één ruk uit te lezen. Daarom heb ik zitten dubben tussen een 4 en een 5 sterren beoordeling. Gezien zijn groei als auteur werden het er 5

Laura Gallier debuteert in Nederland met Wat je niet ziet. Ht is een opmerkelijk, bijna allegorisch verhaal over wat er met je gebeurd als je het "water des leven" drinkt en je ogen geopend worden voor de geestelijke wereld. Met veel verbeelding beschrijft het boek wat er allemaal gebeurd op een school waar veel leerlingen zelfmoord plegen en wat eindigt in wat men in Amerika een "Schoolshooting" noemt. Niets is wat het het lijkt en er gebeurd van alles en nog wat met de hoofdpersoon die een wel heel erg Amerikaanse set aan problemen met zich mee torst. Wat je niet ziet lijkt vooral voor jongeren geschreven.

De 4 sterren is misschien wat heel veel, maar een debuut verdiend een eerlijke kans.

Amerika 1934.
Het boek gaat over Ruth die snel na haar huwelijk op een gruwelijke wijze haar lieve man verliest. Terwijl ze een tijdje weer bij haar ouders is gaan wonen, in een gespannen sfeer, gaat ze elke dag naar mevrouw Berger die werkzaam is in de bibliotheek. Ze hebben met elkaar diepe gesprekken over de gelezen boeken. Mevrouw Berger stimuleert haar te gaan studeren op de universiteit. Ze sluit op de universiteit vriendschap met haar kamergenote. Omdat ze ver bij haar ouders vandaan is gaat ze in de kerstvakantie logeren bij een vriendin van haar moeder. Daar ontmoet ze de zoon, Thomas. Hij zet zich in voor Mexicanen die terug worden gestuurd naar Mexico. Als Ruth van de universiteit gestuurd wordt vanwege een leugen klopt ze bij Thomas aan en helpt hem en de Mexicanen zo goed als ze kan.
Ik vond het een heel indrukwekkend verhaal. Wat een moed en doorzettingsvermogen van de Mexicaanse mensen om te vechten voor een vast werk- en woonplaats. En wat een liefde van Ruth en Thomas voor de Mexicaanse mensen die onrecht aangedaan is. Het verdriet van Ruth en de verwarrende gevoelens die zij in situaties ervaart worden op een geweldige manier beschreven. Het zet me tot nadenken.
Dit boek is een absolute aanrader!

In het boek van Kees en Margriet van der Kooi komt, aan de hand van allerlei verhalen uit de pastorale praktijk, veel aan de orde. Van avondmaal tot ziekenzalving en van het verlies van een kind tot een voltooid leven.

Het geeft handvatten om in het eigen leven aan te sluiten bij mensen die op zoek zijn naar zingeving of zitten met de zogenaamde 'trage vragen' in het leven. Levensvragen die de kop op kunnen steken wanneer men geconfronteerd wordt met verlies of vreugde.
Want, zoals het op pagina 156 zo mooi beschreven wordt, we zijn “...meer dan een bundel cognitieve vermogens, affectieve reflexen, strevingen en gedragingen.”

Wie de eerdere boeken van Margriet van der Kooi heeft gelezen, zal in deze bundel een aantal verhalen al kennen. Dat vind ik persoonlijk wel jammer. Anderzijds is het goed voorbeeldmateriaal aan de hand waarvan verschillende thema's besproken worden.
Zie ook: https://www.miworries.nl/goed-gereedschap/